ರೈತರೆ, ಸಾಲಕ್ಕೆ ಹೆದರಬೇಡಿ! ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ಎದೆತಟ್ಟಿ ‘ನಾನು ರೈತ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋರಾಡಿ: ಬರ ಪರಿಹಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರೈತರನ್ನು ಕಾಯಿಸುವುದೇಕೆ? ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡಿ: ಸಿಎಂಗೆ ಎಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಒತ್ತಾಯ

ಸಾಲದ ಹೊರೆ, ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ರೈತರು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತರ್ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿಯ ಮೂಲಕ ರೈತರ ಬದುಕಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಭದ್ರತೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ರೈತರು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಾರದು, ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದಾಗ ಸಂಘಟಿತರಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರೈತ ಸಂಘದ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮತ್ ಸಾಧು ಸದ್ಧರ್ಮ ವೀರಶೈವ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಎಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಕರೆ ನೀಡಿದರು.

ಸಿರಿಗೆರೆ: 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಸವಾದಿ ಶಿವಶರಣರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ಕಂದಾಚಾರ ಹಾಗೂ ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ವೈಚಾರಿಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಸಮಸಮಾಜದ ಆಶಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಠಾಧೀಶರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
ಇಂದು ನಡೆದ ಶ್ರೀಮದ್ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನಾಧೀಶ, ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರು 1108 ಲಿಂಗೈಕ್ಯ ಶ್ರೀ ಶಿವಕುಮಾರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರ 35ನೇ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರು ಡಾ. ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿಯ ಶ್ರೀ ಡಾ. ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ವಹಿಸಿದ್ದರು.

ಬರ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ರೈತ ನೆನಪಾಗಬಾರದು: ಹೆಚ್.ಆರ್.ಬಸವರಾಜಪ್ಪ

ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರು ಧರಣಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದವರೂ ಧರಣಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲದರ ನಂತರ ರೈತನ ಕೈಗೆ ಸಿಗುವುದು ಎಷ್ಟು? ರೈತನ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ಬರ ಪರಿಹಾರ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಣ ಹಂಚುವುದಲ್ಲ. ಬರ ಬರದಂತೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬರ ಪರಿಹಾರ. ಕೆರೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದು, ಅಂತರ್ಜಲ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುವುದು, ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದರು.

ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಲು ರೈತನೇ ಕಚೇರಿಗೆ ಅಲೆದಾಡಬೇಕೇ?

ಹಿಂದೆ ಬರ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆಯಲು ರೈತರು ಪಹಣಿ, ಅರ್ಜಿ, ಫೋಟೋ, ಪಾಸ್‌ಬುಕ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಗಳ ಮುಂದೆ ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರೈತ ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆಯಲು ಕಚೇರಿಗಳ ಮುಂದೆ ಸರತಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು.

ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ‘ಆನ್‌ಲೈನ್ ಬರ ಪರಿಹಾರ’ ತಂತ್ರಾಂಶ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಇದರ ಮೂಲಕ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ₹1,630 ಕೋಟಿ ಬರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ರೈತರ ಖಾತೆಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ರೈತನ ಕಚೇರಿ ಅಲೆದಾಟ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉದಾಹರಣೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಇಂತಹ ಜನಪರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸರಳಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದರು.

₹8,500 ಪರಿಹಾರದಿಂದ ರೈತನ ನಷ್ಟ ತುಂಬುತ್ತದೆಯೇ?

ಬರ ಪರಿಹಾರದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಿಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣದ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತಿದ ಬಸವರಾಜಪ್ಪ, ಮಳೆ ಆಧಾರಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ₹8,500, ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ₹17,000 ಹಾಗೂ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ₹22,500 ಪರಿಹಾರದ ಮೊತ್ತ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. ಬೆಳೆ ಹಾನಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಇದು ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರು.

ಒಂದು ಕಡೆ ರೈತ ಬೀಜ, ಗೊಬ್ಬರ, ಔಷಧ, ಕೂಲಿ, ವಿದ್ಯುತ್, ನೀರು ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬೆಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ಸಿಗುವ ಪರಿಹಾರ ರೈತನ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಬರ ಪರಿಹಾರ ವಿತರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಇರಬೇಕು. ಪರಿಹಾರ ಘೋಷಣೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದು ಅರ್ಹ ರೈತನ ಖಾತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ತಲುಪುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದರು.

ರೈತನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ನೀರು ಕೊಡಿ; ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ತಪ್ಪಿಸಿ

ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ನೀರನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕೆರೆ-ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವ, ಅಂತರ್ಜಲ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ನೀರಾವರಿ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಏತ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳು, ಕೆರೆಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನ, ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ರೈತರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಹುದು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಬರ ಬಂದಾಗ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಮ್ಮೆ ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ತರಳಬಾಳು ಮಠದ ವತಿಯಿಂದ ನೀರಿನ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಏತ ನೀರಾವರಿ ಕುರಿತಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಅವರು, ಇಂತಹ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನೀರಿದೆ, ಆದರೆ ರೈತನ ಜಮೀನಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ

ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ರೈತನ ಜಮೀನು ಒಣಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ನೀರು ಸಮುದ್ರ ಸೇರುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ರೈತ ಬೋರ್‌ವೆಲ್‌ಗಾಗಿ ಸಾಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಾದರಿಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮುಂದಿಟ್ಟರು.

ಅಂತರ್ಜಲದ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹನಿ ನೀರಾವರಿ, ಸೂಕ್ತ ನೀರಾವರಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಮಳೆನೀರು ಸಂಗ್ರಹ, ಕೆರೆ ತುಂಬಿಸುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದರು.

ಅಡಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಏಕಬೆಳೆ ಅವಲಂಬನೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ

ಇಂದು ಅನೇಕ ರೈತರು ಒಂದೇ ಬೆಳೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಡಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅಡಿಕೆ, ಕಬ್ಬು ಎಂದರೆ ಕಬ್ಬು, ಜೋಳ ಎಂದರೆ ಜೋಳ ಎಂಬ ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಹಿಂದೆ ರೈತರು ರಾಗಿ, ಜೋಳ, ಉದ್ದು, ಹೆಸರು, ಕಡಲೆ, ಸಿರಿಧಾನ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬೆಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಳೆ ರೈತನ ಕೈಹಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ ಮರೆತು ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಬರ ಹಾಗೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಏರಿಳಿತದ ಹೊಡೆತ ನೇರವಾಗಿ ರೈತನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಕೃಷಿ ವೈವಿಧ್ಯತೆ, ಪಶುಸಂಗೋಪನೆ, ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

ರೈತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು

ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಎಷ್ಟೇ ಇದ್ದರೂ ರೈತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬವೇ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

“ನೀವು ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ಕೊಡುವವರು. ನಿಮ್ಮ ಶ್ರಮದಿಂದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಲದ ಕಿರುಕುಳವಿದ್ದರೆ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ. ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ. ಆದರೆ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಡಿ” ಎಂದು ರೈತರಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು.

ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಾಲ, ಸಹಕಾರಿ ಸಾಲ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಲದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದಾಗ ಸರ್ಕಾರಗಳು ರೈತರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿ ಅವಧಿ, ಬಡ್ಡಿ ಹಾಗೂ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರ ಹಿತವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೀತಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದರು.

“ರೈತ” ಎಂದು ಎದೆತಟ್ಟಿ ಹೇಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು

ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ರೈತನನ್ನು ಸಮಾಜ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ರೈತ ಬೆಳಗ್ಗೆ-ರಾತ್ರಿಯನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ದುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಸಿಕ್ಕಾಗ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಜಮೀನಿಗೆ ತೆರಳಿ ನೀರು ಹಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾವು-ಚೇಳುಗಳ ಅಪಾಯದ ನಡುವೆಯೂ ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಇದೇ ರೀತಿ ಗಡಿ ಕಾಯುವ ಯೋಧ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲೂ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

“ಈ ದೇಶ ರೈತ ಮತ್ತು ಯೋಧರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞವಾಗಿರಬೇಕು. ರೈತನೂ ದೇಶ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ; ಯೋಧನೂ ದೇಶ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗಡಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ರೈತರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬೇಕು. “ನಾನು ರೈತ” ಎಂದು ಎದೆತಟ್ಟಿ ಹೇಳುವಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಗೌರವ ರೈತನಿಗೆ ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂದರು.

ರಾಜಕೀಯ ಬೇರೆ, ರೈತರ ಹೋರಾಟ ಬೇರೆ

ರೈತರು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಸಂಘಟಿತರಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದಾಗ ಪಕ್ಷಭೇದ ಮರೆತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ಯಾರಿಗೆ ಮತ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ನೀರು, ನಿಮ್ಮ ಬೆಳೆ, ನಿಮ್ಮ ಸಾಲ, ನಿಮ್ಮ ಜಮೀನು ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಾಗ ನೀವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡಿದರು.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಸಾಲಮನ್ನಾ, ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ಬೇಡಿಕೆ

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ ಬಸವರಾಜಪ್ಪ, ರೈತರ ಸಾಲದ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬರಗಾಲದ ವಿಚಾರವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದರು.

ರೈತರಿಗೆ ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿ ಮುಂದೂಡಿಕೆಯ ಘೋಷಣೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಸಾಲದ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ರೈತರ ಮೇಲಿನ ಬಡ್ಡಿ ಹೊರೆ ಹಾಗೂ ಸಾಲದ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

ಅದೇ ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ, ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಲ್ಪಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಮಠಗಳ ಕೊಡುಗೆ

12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಬಂಧು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು ಸೇರಿದಂತೆ ಶರಣರು ಸಮಾಜದ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಆಶಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಿರಿಯ ಜಗದ್ಗುರುಗಳು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬೆಳಕನ್ನು ಮನೆಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಸತಿ ಹಾಗೂ ದಾಸೋಹದ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಬಡ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಅವರು, ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಐದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ 12 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರ ಸೈಕಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತೆರಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಹುತೇಕ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಹಿರಿಯ ಜಗದ್ಗುರುಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದರು.

ಇದೇ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವ ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರು ಡಾ. ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ಸುಮಾರು 4,000 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹದ ಸೌಲಭ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ₹2.50 ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಂತೆ ದುಬಾರಿ ಶುಲ್ಕ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಪಿಟೇಷನ್ ಪಡೆಯದೆ ಸಮಾಜದ ಭಕ್ತರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಈ ಸೇವೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನಿಲುವು

ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಂದಾಚಾರಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ತರಳಬಾಳು ಪರಂಪರೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನಿಲುವು ಹೊಂದಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಾಗದವರು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳ ಬಳಿ ಬಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ತಾಯಿತ, ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರಗಳ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ಬದಲು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವಂತೆ ತಿಳಿಸುವ ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವನ್ನು ಲಿಂಗೈಕ್ಯ ಶ್ರೀ ಶಿವಕುಮಾರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು.

ಮಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪೂಜೆ, ಪುರಸ್ಕಾರ, ಹೋಮ-ಹವನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಅವರು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಠದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕೇವಲ ಮಠದ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಜನರ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡವು. ದುಗ್ಗಾಣಿ ಮಠವನ್ನು ದುಡಿಯುವ ಮಠವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ಪರಂಪರೆ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

“ಬರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ರೈತನನ್ನು ಕಾಯಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಡ, ರೈತನ ಜಮೀನಿಗೆ ನೀರು ತಲುಪಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕು. ರೈತನಿಗೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಶಾಶ್ವತ ಭದ್ರತೆ ಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಎಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.