ಬಿಸಿಲ ಕಾವಿಗೆ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಅನ್ನದಾತ: 147 ವರ್ಷಗಳ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೃಷಿ ಬದುಕು
ಆಕಾಶ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣೀರು ಬತ್ತಿಹೋದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಎದೆ ಸೀಳಿ ನಿಂತ ಬಿರುಕುಗಳು, ಒಣಗಿ ನಿಂತ ಪೈರನ್ನು ನೋಡಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನ್ನದಾತ… ಇದು ಇಂದು ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಕರುಣಾಜನಕ ದೃಶ್ಯ. ಬಾನಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲ, ಮುಂಗಾರು ಕೈಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಬೇಕಾದ ಕೊಳವೆಬಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನೀರಿಳಿದು ಬರೀ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತ ಕರೆಂಟ್‌ಗಾಗಿ ದಿನವಿಡೀ ಕಾಯುವ ರೈತನಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳು ಮಾತ್ರ! ಸರಿಯಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಬಾಯಾರಿ ನಿಂತ ಬೆಳೆಗೆ ಒಂದೆರಡು ಹನಿ ನೀರು ಹಾಯಿಸಲಾಗದೆ ರೈತ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಕಾಣದ ಭೀಕರ ತಾಪತ್ರಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.
ಒಂದೆಡೆ ಮಳೆ ಕೊರತೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಂತರ್ಜಲ ಕುಸಿತ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಹಾಕಿದ ಬಂಡವಾಳವೂ ವಾಪಸ್ ಬಾರದ ಸ್ಥಿತಿ. ಸಾಲದ ಹೊರೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಮನೆಯ ಖರ್ಚು ಎದುರು, ಮುಂದಿನ ಬಿತ್ತನೆಗೆ ಹಣವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮುನಿಸು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಸಮರ್ಪಕತೆಯ ನಡುವೆ ಅನ್ನದಾತ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಮಳೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಬೆಳೆ ಇಲ್ಲ, ನೀರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೃಷಿ ಇಲ್ಲ; ವಿದ್ಯುತ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇರುವ ನೀರನ್ನೂ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಬರಗಾಲ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ರೈತನ ಹೊಲದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇಡೀ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ರಾಜ್ಯದ ಮಲೆನಾಡು, ಅರೆಮಲೆನಾಡು ಹಾಗೂ ಬಯಲುಸೀಮೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಬರದ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿವೆ. 147 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದಂತಹ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರೈತ ಸಂಘದ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಹೆಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವರು, ಬರಗಾಲದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ರೈತರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ತುರ್ತು ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ಶಾಶ್ವತ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು.
ಬರ ಘೋಷಣೆಯಾಯಿತು; ಆದರೆ ರೈತನ ಬದುಕು ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ?
ಬರಗಾಲದ ಕುರಿತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವರದಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರು, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರು, ವಿವಿಧ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪ್ರಮುಖರು ಬರಗಾಲ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಹೆಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದರು.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ತಾಲೂಕುಗಳನ್ನು ಬರಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬರ ಘೋಷಣೆಯಾದ ನಂತರ ರೈತನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಗುವ ನೈಜ ಬದಲಾವಣೆ ಏನು ಎಂಬುದು ಈಗ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಬರ ಘೋಷಣೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಡತದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು. ಅದು ರೈತನ ಹೊಲಕ್ಕೆ, ಜಾನುವಾರುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.
ಮಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತು.! ಕೊಳವೆಬಾವಿಯೂ ಕೈಬಿಟ್ಟಿತು.!
ಮಳೆಯಾಶ್ರಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಬಾರದ ಪರಿಣಾಮ ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡಿದ ಬೆಳೆಗಳು ಒಣಗುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಬೆಳೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಮಣ್ಣು ಒಣಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೆಡೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದ ಬೆಳೆ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ.
ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿಲ್ಲ. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೊಳವೆಬಾವಿಗಳ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಹಲವು ಬೋರ್‌ವೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಇರುವ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರೈತರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಒಂದು ಹನಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ರೈತ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಹೊಲದಲ್ಲೇ ಕಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು ದುರಂತ.
ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲೂ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ
ಬರಗಾಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಷ್ಟೇ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೂಡ ಕೃಷಿಗೆ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಕೊಳವೆಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರಿದ್ದರೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ಕಾರ ಘೋಷಿಸಿರುವ 7 ಗಂಟೆಗಳ ಸಮರ್ಪಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ರೈತರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ದೂರುಗಳಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಬರಗಾಲದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೃಷಿ ಪಂಪ್‌ಸೆಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 9 ಗಂಟೆಗಳ ಸಮರ್ಪಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ರೈತ ಸಂಘ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ.
ಬರಗಾಲ ಘೋಷಣೆ ನಂತರ ಪರಿಹಾರ ಎಷ್ಟು?
ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಬರಗಾಲ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಜನರು ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಮೇವು ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ಗೋಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಗಂಜಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ಆದರೆ ರೈತರ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಿಹಾರದ ಮೊತ್ತ ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿದೆ. ಶೇ.33ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆ ಹಾನಿಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಳೆಯಾಶ್ರಿತ ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ₹8,400, ನೀರಾವರಿ ಭೂಮಿಗೆ ₹17,000 ಹಾಗೂ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ₹22,000 ಪರಿಹಾರ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ.
ಎಕರೆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸುಮಾರು ₹3,400, ₹6,800 ಮತ್ತು ₹9,000ಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗುತ್ತದೆ.
ಗರಿಷ್ಠ 2 ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ವರೆಗೆ ಸಣ್ಣ ರೈತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದ್ದು, ಈ ಮೊತ್ತದಿಂದ ರೈತರು ಬಿತ್ತನೆ ಬೀಜ, ಗೊಬ್ಬರ, ಔಷಧಿ, ಕೂಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೃಷಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಬೆಳೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರೈತನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಅಲ್ಪ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿದರೆ ಆತ ಮುಂದಿನ ಬೆಳೆ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು? ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
₹2,500 ಪರಿಹಾರ ಸಾಕೇ?
ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ₹2,500 ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿರುವುದು ರೈತರ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಕ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಬರಗಾಲದಿಂದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿದಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಕುಟುಂಬದ ಆಹಾರ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಾಲದ ಕಂತು, ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳು ಅವರ ಮೇಲಿವೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರೈತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಪರಿಹಾರ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ 180 ದಿನ ಕೆಲಸ ನೀಡಿ
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನಗಳ ಉದ್ಯೋಗ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕುಂಠಿತವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅನೇಕ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ದೊರೆಯದ ಕಾರಣ ಕಾರ್ಮಿಕರು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳತ್ತ ಗುಳೆ ಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.
ಬರಗಾಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿ, ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು.
ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು, ನೌಕರರು ಬರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಕೈಜೋಡಿಸಲಿ
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಸಚಿವರು, ಶಾಸಕರು, ವಿಧಾನಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯರು, ಸಂಸದರು, ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಅರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರು, ನಿಗಮ-ಮಂಡಳಿಗಳ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳ ನೌಕರರು ಸೇರಿದಂತೆ ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗದವರು ರೈತರಿಗೆ ನೆರವಾಗಬೇಕು.
ರೈತರು ಬೆಳೆದ ಆಹಾರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನೇ ಇಡೀ ಸಮಾಜ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅನ್ನದಾತ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ನೌಕರರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೇತನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬರ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿಗೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ರೈತರೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು.
ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಬಿಟ್ಟು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಬರಲಿ
ಬರಗಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ರೈತರೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಬೇಕು.
ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಫಲ ರೈತರ ಹೊಲಕ್ಕೆ ತಲುಪಬೇಕು. ಕಡಿಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದಾದ ಬೆಳೆಗಳು, ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿ, ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ನೀರಿನ ಸಮರ್ಪಕ ಬಳಕೆ, ಬೆಳೆ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಜಾನುವಾರುಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಕುರಿತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ರೈತರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು.
ಬರಗಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವ ವಿಜ್ಞಾನಿ ರೈತನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
ಶಾಶ್ವತ ಬರ ಪರಿಹಾರ ಯೋಜನೆ ಅಗತ್ಯ
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ ಪರಿಹಾರ ಘೋಷಿಸುವ ಬದಲು, ಬರಗಾಲವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಎದುರಿಸಲು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.
ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಕೆರೆಗಳ ಪುನಶ್ಚೇತನ, ಮಳೆನೀರು ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ಅಂತರ್ಜಲ ಮರುಪೂರಣ, ಸಣ್ಣ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಶಾಶ್ವತ ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುದಾನ ನೀಡಬೇಕು.
ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ಅದನ್ನೇ ಕೃಷಿಗೆ ಬಳಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಇದೇ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ರೈತರ ಪ್ರಮುಖ ಒತ್ತಾಯಗಳು
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರೈತ ಸಂಘದ ವತಿಯಿಂದ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ:
- ಮುಂದಿನ ಬರಗಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಶಾಶ್ವತ ಬರ ಪರಿಹಾರ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.
- ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ, ಜಲಾನಯನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುದಾನ ನೀಡಬೇಕು.
- ಜನರು ಹಾಗೂ ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಮೇವು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
- ವರ್ಷವಿಡೀ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಸಮರ್ಪಕ ಕೆಲಸ ನೀಡಬೇಕು.
- ರೈತರಿಗೆ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಎಕರೆಗೆ ₹25,000 ನೀಡಬೇಕು.
- ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ, ಅರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ನಿಗಮ-ಮಂಡಳಿಗಳ ನೌಕರರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೇತನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬರ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.
- ಕೃಷಿ ಪಂಪ್‌ಸೆಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ 9 ಗಂಟೆಗಳ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.
- ರೈತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಬೇಕು. ದೀರ್ಘಾವಧಿ ಸಾಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ಮನ್ನಾ ಮಾಡಬೇಕು.
- ತೋಟಗಾರಿಕೆ ರೈತರಿಗೆ 75% ಸಹಾಯಧನದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕರ್‌ಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
- ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ರೈತರ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಬರಗಾಲ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಬೆಳೆ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಜಾನುವಾರುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು.
ಬರಗಾಲ ಕೇವಲ ಹೊಲದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ
ರೈತ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬೀಜ, ಗೊಬ್ಬರ, ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣ, ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದನೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ವೇಗ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ರೈತನ ಹೊಲ ಒಣಗುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಳೆ ಒಣಗುವುದಲ್ಲ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ರೈತನ ಕೈ ಬಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಗ್ರಾಮ ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಗ್ರಾಮ ಬಲವಾಗಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ಬರಗಾಲವನ್ನು ಕೇವಲ ಪರಿಹಾರ ಘೋಷಣೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೋಡದೆ, ರೈತರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ತುರ್ತು ವಿಷಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಮಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ರೈತನ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು.
ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಬಿರುಕುಗಳು ನಾಳೆ ರೈತನ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಬರಗಾಲದ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ರೈತರು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮಗ್ರ ಪರಿಹಾರ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಘೋಷಿಸಿ, ಶಾಶ್ವತ ಬರ ನಿರ್ವಹಣಾ ಯೋಜನೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರೈತ ಸಂಘದ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಹೆಚ್.ಆರ್. ಬಸವರಾಜಪ್ಪ ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಹಿಟ್ಟೂರು ರಾಜು, ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷ ಕೆ. ರಾಘವೇಂದ್ರ, ಜಿಲ್ಲಾ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಇ.ಬಿ. ಜಗದೀಶ್, ಜಿಲ್ಲಾ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಎಂ. ಮಹದೇವಪ್ಪ, ಜಿಲ್ಲಾ ಹಸಿರುಸೇನೆ ಸಂಚಾಲಕ ಎಂ.ಡಿ. ನಾಗರಾಜ್, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತಾಲೂಕು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸಿ. ಚಂದ್ರಪ್ಪ, ಭದ್ರಾವತಿ ತಾಲೂಕು ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಸಿ.ಬಿ. ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಮುಖಂಡ ಹೆಚ್.ಎಸ್. ಶೇಖರಪ್ಪ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.
