ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ, ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವದ ಅದ್ಭುತ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಘಟನೆ ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿ ಮಹಾಸಂಸ್ಥಾನ ಮಠದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂತು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ (ಏಪ್ರಿಲ್ 10ರಿಂದ 12ರವರೆಗೆ) ನಡೆದ ಶ್ರೀಗುರು ಭೈರವೈಕ್ಯ ಮಂದಿರ ಕುಂಭಾಭಿಷೇಕ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸಿರಿಗೆರೆಯ ಶ್ರೀ ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರು ಶ್ರೀ 1108 ಡಾ. ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮೆರಗು ತಂದರು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿ ಮಹಾಸಂಸ್ಥಾನದ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಾದ ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಡಾ. ನಿರ್ಮಲಾನಂದನಾಥ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರು, ಶಾಖಾ ಮಠಗಳ ಪೂಜ್ಯರುಗಳು ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ಭಕ್ತಿ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀ ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರುಗಳವರನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಶ್ರೀಗುರು ಭೈರವೈಕ್ಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ ಅದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಭಕ್ತಿ ಬಾಂಧವ್ಯದ ನಿರಂತರ ಪರಂಪರೆ
ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿ ಮಹಾಸಂಸ್ಥಾನ ಮಠ ಮತ್ತು ಸಿರಿಗೆರೆಯ ತರಳಬಾಳು ಬೃಹನ್ಮಠಗಳ ನಡುವೆ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ ಭಕ್ತಿ ಬಾಂಧವ್ಯ ಈ ಮಹೋತ್ಸವದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತು. ಈ ಸಂಬಂಧ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯಲ್ಲದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಭೈರವೈಕ್ಯರಾದ ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶ್ರೀ ಬಾಲಗಂಗಾಧರನಾಥ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರು ಮತ್ತು ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರು ಡಾ. ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಅನನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ಸ್ನೇಹವಲ್ಲ, ನಿರ್ವ್ಯಾಜ ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಅಮೂಲ್ಯ ನೆನಪುಗಳು
ತರಳಬಾಳು ಜಗದ್ಗುರುಗಳವರು ಬರೆದಿರುವ “ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವೇ ನಿಜವಾದ ಭವ್ಯ ದಿವ್ಯ ಶಿಲಾನ್ಯಾಸ” ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಕುರಿತು ಮನಮುಟ್ಟುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪರಸ್ಪರ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಯಾವುದೇ ಅಂತರವಿಲ್ಲದ ಸಂಭಾಷಣೆ, ದೂರವಾಣಿ ಮೂಲಕ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ, ಹಾಗೂ ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಈ ಸಂಬಂಧದ ಗಾಢತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
1993ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಶಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ ಶತಮಾನೋತ್ಸವದಲ್ಲಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಟ್ಲಾಂಟಾದ ಅಕ್ಕ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.

ಆದರ್ಶ ಜೀವನದ ಸಂದೇಶ
ಪೂಜ್ಯ ಬಾಲಗಂಗಾಧರನಾಥ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳವರು ಸದಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ, ನಗುಮುಖ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅವರು ಪದೇ ಪದೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ:
“ಅನಿತ್ಯಾನಿ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಭವೋ ನೈವ ಶಾಶ್ವತಾಃ |
ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಮೃತ್ಯುಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಧರ್ಮ ಸಂಗ್ರಹಃ ||”
ಈ ಸಂದೇಶವೇ ಅವರ ಜೀವನದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವಾಗಿತ್ತು. ಶರೀರ ಅನಿತ್ಯ, ಸಂಪತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾನವನ ಪ್ರಮುಖ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಸಾರಿದರು.
ಮಹಾನ್ ಸಾಧನೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಚಿಹ್ನೆಗಳು
ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಪೀಠಾಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅವರ ಅಪಾರ ಕರ್ತೃತ್ವಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರತೀಕಗಳಾಗಿವೆ. ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹಲವಾರು ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿವೆ.
ಇಂದು ಅವರು ದೇಹತಃ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಆದರ್ಶಗಳು, ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪ್ರತಿಪತ್ತಿ ಜನಮನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿವೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಮಹೋತ್ಸವ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲ; ಅದು ಎರಡು ಮಹಾಮಠಗಳ ನಡುವಿನ ಶಾಶ್ವತ ಭಕ್ತಿ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಮಹಾಸಂಗಮವಾಗಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತಾಗಿದೆ.











