ಗುರುವಿನ ಕಾಯಕವೇ ಶಿಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕು; ಪರಿಸರದ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಕಾರಣ: ಡಾ. ಬಸವ ಮರುಳಸಿದ್ಧ ಸ್ವಾಮೀಜಿ

ಪೀಠಾರೋಹಣದ ಸುವರ್ಣ ಸೇವೆಗೆ ನಮನ | ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದ ಅನಾವರಣ | ಶಿವಸಂಚಾರದ ನಾಟಕಗಳು ಸಮಾಜದ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ

ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿ: ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ನೀಡುವುದು ಗುರುವಿನ ಕಾಯಕವಾದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿರುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಕಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದು ಜ್ಞಾನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದೋ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಕೊರೆದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ವರ್ತನೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನ, ಗುರುಪರಂಪರೆ, ರಂಗಭೂಮಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟವರು ಬಸವಕೇಂದ್ರ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಹಾಗೂ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಬಸವತತ್ವ ಪೀಠದ ಡಾ. ಬಸವ ಮರುಳಸಿದ್ಧ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು.

ಶ್ರೀಮಠ ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿಯ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ 2026ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಟಕೋತ್ಸವದ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಚನ ನೀಡಿದ ಅವರು, ಗುರುವಿನ ನಿಜವಾದ ಕರ್ತವ್ಯ, ಪೂಜ್ಯ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳ ಐದು ದಶಕಗಳ ಗುರುಸೇವೆ, ಶಿವಸಂಚಾರದ ರಂಗಭೂಮಿ ಚಳವಳಿ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.

3,642 ಜನರಿಂದ 33 ವಚನಗಳ ಸಮೂಹ ಗಾಯನ

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30ರಂದು ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ 3,642 ಜನರು ಬಸವಣ್ಣನವರ 33 ವಚನಗಳನ್ನು ಏಕಕಂಠದಿಂದ ಸಮೂಹವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅಪರೂಪದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮಂಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ದಾವಣಗೆರೆಯ ತಂಡದವರು ಪೂಜ್ಯರ ಬಳಿ ಸಮಯ ಕೋರಿದ್ದರು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ತಂಡಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ವಚನಾಧಾರಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬಸವತತ್ವದ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದರು.

ಐದು ದಶಕಗಳ ಗುರುಸೇವೆ ಸ್ಮರಣೀಯ

ಪೂಜ್ಯ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪೀಠಾರೋಹಣಕ್ಕೆ 50 ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವಯಸ್ಸು 42-43 ವರ್ಷಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ನಾವು ಸ್ವಾಮಿಗಳಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು 21-22 ವರ್ಷಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪೂಜ್ಯರು ಐದು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಗುರುಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಸೇವೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಪರಿಶ್ರಮ, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಒಬ್ಬ ಗುರು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಶಿಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಯಾವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗುರು. ಕಳೆದ 50 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇದೇ ಮಹತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದರು.

ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಜ್ಞಾನದ ಸಂದೇಶ

ಪೂಜ್ಯ ಡಾ. ಶ್ರೀ ನಿಶ್ಚಲಾನಂದನಾಥ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅವರ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಡಾ. ಬಸವ ಮರುಳಸಿದ್ಧ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಹೌದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅವರ ಬಳಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ಅನೇಕ ಯುವಕರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಸಹಿಸದ ಊರಿನ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯರು, ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೈಮೇಲೆ ದೇವರು ಬಂದಂತೆ ಮಾಡಿಸಿ, ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅಜ್ಞಾನಿ, ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿಸುವ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದ ನುಡಿ ಅವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಒಬ್ಬರೇ ಜ್ಞಾನಿ, ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬಂತು.

ಇದರಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ ಅವರು ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಆಗ ಸಾಕ್ರಟೀಸ್, ‘ನಾನು ಜ್ಞಾನಿಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಜ್ಞಾನಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ನನಗಿದೆ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು.

ಈ ಪ್ರಸಂಗವು ಜ್ಞಾನದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರ ಅಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತ. ತಾನು ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ವಿನಯವೇ ಜ್ಞಾನದ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಅರಿವಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ಕಥೆ ಸಾರುತ್ತದೆ ಎಂದರು.

ಗುರುವಿನ ಕಾಯಕವೇ ಶಿಷ್ಯನ ಬದುಕಿನ ಪರಿವರ್ತನೆ

ನಾಟಕೋತ್ಸವದ ಆಶಯ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ‘ಗುರುವಾದಡಿಯೂ ಕಾಯಕದಿಂದಲೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ’ ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಅವರು, ಗುರುವಿನ ಕಾಯಕದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರು.

ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದು, ಅವನಲ್ಲಿರುವ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು, ಬದುಕಿನ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವುದು ಗುರುವಿನ ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಶಿಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಈ ಕಾರ್ಯವೇ ಗುರುವಿನ ನಿಜವಾದ ಕಾಯಕವಾಗಿದೆ.

12ನೇ ಶತಮಾನದ ಶರಣೆ ಗಜೇಶ ಮಸಣಯ್ಯನವರ ಪತ್ನಿಯ ವಚನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಅವರು, ಗುರುವಿನ ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಗುರು ನೀಡುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಬದುಕಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರು.

ಶಿವಸಂಚಾರದ ನಾಟಕಗಳು ಬದಲಿಸಿದ ಬದುಕು

ರಂಗಭೂಮಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಅವರು, ಶಿವಸಂಚಾರದ ನಾಟಕಗಳು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

ಶಾಂತಕುಮಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಶಿವಸಂಚಾರದ ಮೊದಲ ನಾಟಕಗಳು ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. 1997ರಲ್ಲಿ ತಾವು ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ‘ಮಹಾಬೆಳಗು’ ಮತ್ತು ‘ಉರುಲಿಂಗ ಪೆದ್ದಿ’ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ನಾಟಕವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ. ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ, ಆಲೋಚನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಬಲ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ‘ಉರುಲಿಂಗ ಪೆದ್ದಿ’ ನಾಟಕವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಕಳ್ಳನೊಬ್ಬ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಹೊರಟುಹೋದ ಪ್ರಸಂಗ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಒಂದು ನಾಟಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪರಿವರ್ತನೆ ತರಬಲ್ಲದು ಎಂದರೆ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯವಸ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ಶಿವಸಂಚಾರ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ರಂಗಭೂಮಿ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಮನುಷ್ಯನೇ!

ಪರಿಸರದ ಸವಾಲುಗಳ ಕುರಿತು ಅಖಿಲೇಶ್ ಚಿಪ್ಪಳಿ ಅವರು ಮಂಡಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಡಾ. ಬಸವ ಮರುಳಸಿದ್ಧ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮುಂದೆ ಇಂದು ಎದುರಾಗಿರುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಮನುಷ್ಯನೇ ಎಂಬ ಕಟು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರು.

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ 84 ಲಕ್ಷ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸರದ ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು. ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮದಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ದಾವಣಗೆರೆಯಿಂದ ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ನೂರಾರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಬೃಹತ್ ಏಕಶಿಲಾ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಡ್ ಸ್ಲೈಸ್‌ಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಂತೆ ತುಂಡು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿದರು.

ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ರೂಪಿಸಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳು, ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಸಂಪತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಫಲ. ಆದರೆ ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಗತ್ಯವೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸಿ ಮಾಡುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ವಿನಾಶದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.

ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ವೈರುಧ್ಯದ ಬದುಕು ಮುಂದುವರಿದರೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಶುದ್ಧ ಗಾಳಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪರಿಸರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿದೆ ಎಂದರು.

ಮಂಗಳ ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಜೀವವಿದೆಯೇ, ಸೂರ್ಯನ ಕುರಿತು ಇನ್ನೇನು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಪರಿಸರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಮೊದಲು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಆಧಾರ. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ನೀಡಿದರು.

ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿ ಗುರುಪರಂಪರೆ, ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ

ಗುರುಪರಂಪರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತದೆ. ರಂಗಭೂಮಿ ಬದುಕಿನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರು ವಿಚಾರಗಳೂ ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಡಾ. ಬಸವ ಮರುಳಸಿದ್ಧ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ಪೂಜ್ಯ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಸದಾ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿಯ ಪೂಜ್ಯ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ವಿಶ್ವ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಡಾ. ಶ್ರೀ ನಿಶ್ಚಲಾನಂದನಾಥ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಕ್ಷೇತ್ರ ಬಂಗಾರಮಕ್ಕಿಯ ಶ್ರೀ ಮಾರುತಿ ಗುರೂಜಿ ಅವರು ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ವಹಿಸಿದ್ದರು.

ಸಂಸದರಾದ ಡಾ. ಪ್ರಭಾ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಬಿ.ವೈ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ, ಶಾಸಕರಾದ ಎಂ. ಚಂದ್ರಪ್ಪ, ಜಿ.ಎಚ್. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, ಬಿ.ಜಿ. ಗೋವಿಂದಪ್ಪ, ಮಾಜಿ ಶಾಸಕರಾದ ಮಹಿಮಾ ಪಟೇಲ್, ಪ್ರಮುಖರಾದ ಎಸ್. ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಗಣ್ಯರು, ಸಾವಿರಾರು ಭಕ್ತರು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.